Loonse geschiedenis

Historische publicaties beginnen bij bibliotheek- en archiefbezoek. Bestudering van historische bronnen is noodzakelijk, maar ook interessant. En er valt nog heel veel te onderzoeken. Dat geldt zeker voor lokale geschiedenis. Gelukkig is de belangstelling daarvoor de laatste vijftig jaar flink toegenomen, zoals blijkt uit de oprichting van een groot aantal historische verenigingen / heemkundekringen. In 'Lokale geschiedenis tussen lering & vermaak' (Hilversum 2004) schreef Gerrit Schutte: 'De kennismaking met die bronnen misten hun uitwerking op mij niet: ik kreeg een bronnentic. Geschiedschrijving is evocatie van een verdwenen tijd. Goede handboeken, overzichten en monografie├źn leren veel van het verleden. Bronnen stammen uit die tijd, stellen je oog in oog met het verleden, alsof het dagelijks leven op heterdaad betrapt wordt. Bronnen bezitten kleur en geur, maar ze spreken zelden direct en helder tot ons. Ze prikkelen de fantasie, stellen hoge eisen aan vakmatige deskundigheid en inspireren de creativiteit. Wie lokale geschiedenis, micro-geschiedenis wil beoefenen, moet houden van bronnenmateriaal, moet een beetje bronnenfetisjist zijn.' Zo is het!

Mijn bijdrage als vrijetijdshistoricus aan de Loonse geschiedenis is beperkt, zowel wat betreft tijdvak (ruwweg 1750 - 1950) als onderwerpkeuze (kortweg: natuur, wegen, kerk, werk en bestuur) en ook binnen deze selectie is, zoals uit deze website blijkt, noodgedwongen sprake van verdere inperking.